De spiegelvijver
Laatste jaren meer en meer in opkomst: een spiegelvijver in de tuin.
Wat is een spiegelvijver en wat is het verschil met een willekeurig ander type vijver?
Een spiegelvijver heeft als hoofdkenmerk een (royaal) zo glad mogelijk wateroppervlak. Meestal in een strakke vierkante of rechthoekige vorm. De bedoeling hiervan is zoals de naam al doet vermoeden, dat het spiegelend wateroppervlak achterliggende objecten reflecteert.
Dit kan (hoge) beplanting, wolkenlucht of b.v. een gebouw of een woonhuis zijn.
In een spiegelvijver zitten bij voorkeur geen vissen (één uitzondering: bespreken we verderop) en soms ook geen planten.
Toch is het natuurlijk van belang dat het water ‘gezond‘ en naar menselijke maatstaven helder blijft. Dit laatste is trouwens om een spiegeleffect te krijgen niet absoluut noodzakelijk omdat min of meer groen water (zweefalgen) zelfs een betere weerspiegeling geeft dan helder water.
Maar goed, de mens wil ook wat, dus we gaan maar uit van helder water.
Dat gaat meestal niet vanzelf, je zal moeten werken met of planten of een filter incl. UVC, eventueel een combinatie van deze twee of met toevoegingen van bepaalde middelen aan het water die er voor zorgen dat het water helder blijft.
Dit laatste is in de meeste gevallen niet milieuvriendelijk, dus dat schrappen we gemakshalve maar.
Blijft over planten en/of filter.
Laten we even teruggaan naar de aanleg van de vijver: omdat het ons puur om het spiegelend effect gaat, hebben we wel oppervlakte maar geen diepte nodig. Dus een vijver van 20 a 30 cm diep is al geschikt als spiegelvijver. Echter, als we een wat natuurlijk milieu willen creëren, hebben we (zuurstof)planten nodig die hier voor kunnen zorgen. (Zie hiervoor de uitgebreide informatie over zuurstofplanten.)
En deze zuurstofplanten hebben om te kunnen functioneren, wel diepte nodig. De vijver dient derhalve minimaal 60 cm diep te zijn. Dieper dan 80 cm is niet nodig.
In principe kunnen zuurstofplanten, mits in voldoende mate en de juiste soorten aangeplant, het vijverwater helder houden. Helaas komt het nogal eens voor dat de zuurstofplanten worden aangevreten door enkele soorten ongewenste rupsen c.q. larven van waterinsecten.
Als natuurlijke bestrijder hiervan komt bijvoorbeeld de zonnebaars in aanmerking.
Het kan dus aanbeveling verdienen één zo’n visje in de vijver uit te zetten, meer exemplaren kan leiden tot een ongewenste groei van de populatie.
En aangezien (goud)winde ook insecteneters zijn, is het uitzetten van deze soort ook een optie.
Hiermee is de meest eenvoudige maar verantwoorde manier van spiegelvijver aanleg verwoord.
In de praktijk echter blijkt dit niet altijd te voldoen en wel om twee redenen:
- Het water kan door externe oorzaken nog wel vertroebelen en
- Door stof en stuifmeel op het wateroppervlak kan het spiegelend effect compleet verloren gaan.
Daarom kan het raadzaam zijn naast voldoende planten voor een natuurlijk evenwicht, ook gebruik te maken van een pomp en een filter, maar dan liefst gecombineerd met een UVC en een skimmer.
Een UVC zorgt dat eventuele aanwezige zweefalgen worden geëlimineerd en een skimmer verwijderd drijvend vuil zoals stuifmeel en stof op het water.
De capaciteit van pomp en filter is afhankelijk van de grootte van de vijver, belangrijk is natuurlijk wel dat er niet te veel beweging in het water komt om het spiegelend effect niet te verstoren.